griva

Occitan

Etimologia

Del francés ancian griu, d'origina desconeguda

Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈgɾiβo̞/, /ˈgɾiβo̞/

provençau /ˈgʀivə/, /ˈgʀivə/

Sillabas

gri|va

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
griva	grivas
[ˈgɾiβo̞]	[ˈgɾiβo̞]

griva femenin

Mena de griva: Turdus philomelos

1. (Ornitologia) Espècia de pichon aucèl passeron que lo plumatge es pigalhat de blanc e de maurèl.

Variantas

• griu

Sinonims

• tordre / tord

Vocabulari aparentat per lo sens.

• chaca
• trida
• tord d'Espanha

Locucions derivadas

• Fauta de grivas, se manja de mèrles

Traduccions

Convencions internacionalas: Turdus iliacus (conv) Catharus (conv)' o Zoothera (conv) alemand: Drossel (de) asturian: malvís (ast), tordu (ast), zarzal (ast) anglés: thrush (en) basc: birigarro (eu)

catalan: tord (ca), griva (ca) espanhòl: zorzal (es), tordo (es) francés: grive (fr) italian: tordo (it) portugués: tordo (pt)

Catalan

Etimologia

Del francés ancian griu, d'origina desconeguda

Prononciacion

Oriental: central /ˈɡɾiβə/, /ˈɡɾiβə/, balear /ˈɡɾivə/, /ˈɡɾivə/

Occidental: nord-occidental /ˈɡɾiβa/, /ˈɡɾiβa/, valencian /ˈɡɾiva/, /ˈɡɾiva/, /ˈɡɾiβa/, /ˈɡɾiβa/

Sillabas

gri|va

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
griva	grives

griva femenin

1. griva ^(oc)