harén

Occitan

Prononciacion

/haˈren/, /haˈren/

Sillabas

ha|rén

Forma de vèrb

harén

1. (gascon) tresau persona deu plurau deu condicionau present de har

Espanhòl

Etimologia

Del turc otoman حرم, harem, de l’arabi حَرِيمٌ, Harîmũ « endacòm o quicòm enebit »

Prononciacion

/aˈɾẽn/, /aˈɾẽn/

Sillabas

ha|rén

Nom comun

harén

Declinason
Singular	Plural
harén	harenes
[aˈɾẽn]	[aˈɾenes]

1. harèm ^(oc)