idrofil
Occitan
Etimologia
Prononciacion
- lengadocian, gascon /iðɾuˈfil/
- provençau /idʀuˈfil/
Adjectiu
idrofil
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | idrofil | idrofils |
| [iðɾuˈfil] | [iðɾuˈfils] | |
| Femenin | idrofila | idrofilas |
| [iðɾuˈfilo̞] | [iðɾuˈfilo̞s] | |
- Qu'aima l’aiga.
- Qu'absorbís l’aiga aisidament.
- Lo coton idrofil.
- (quimia) Se ditz d’una substància, o d’un gropament molecular, avent una afinitat per l’aiga o los solvents polars
- Sus una susfàcia idrofila coma lo veire ordinari, l’aiga s’espandís.
- (Botanica, Ecologia) Se ditz d'una planta que créis dins los airals enaigats de meses dins l’annada.
- Lo jonc es una planta idrofila.
- (Botanica) Se ditz d’una pollinizacion que se debana dins l’aiga.
Variantas dialectalas
Sinonims
quimia
Vocabulari aparentat per lo sens.
botanica, ecologia
Antonims
quimia