ignominia

Occitan

Etimologia

Del latin ignominia.

Prononciacion

lengadocian, gascon /innomiˈnio̞/, /innomiˈnio̞/

gascon /ignomiˈnio̞/, /ignomiˈnio̞/

provençau /ignomiˈniə/, /ignomiˈniə/

Sillabas

i|gno|mi|nia

Nom comun

ignominia femenin

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
ignominia	ignominias
[innomiˈnio̞]	[innomiˈnio̞s]

1. Infamia, desonor grand.
2. Accion vergonhosa, per qui la fa, o per qui ne patís.

Parents

• ignominiós

Traduccions

alemand: Schmach (de), Schande (de), Schändlichkeit (de) anglés: ignominy (en), sleaze (en), phi (en) basc: catalan: ignomínia (ca)

espanhòl: ignominia (es) francés: ignominie (fr) italian: ignominia (it) portugués: ignomínia (pt)

Espanhòl

Etimologia

Del latin ignominia.

Prononciacion

/iɣ̞noˈminja/, /iɣ̞noˈminja/

Sillabas

i|gno|mi|nia

Nom comun

ignominia femenin

Declinason
Singular	Plural
ignominia	ignominias
[iɣ̞noˈminja]	[iɣ̞noˈminjas]

1. ignominia ^(oc)

Italian

Etimologia

Del latin ignominia.

Prononciacion

/iɲɲoˈminja/, /iɲɲoˈminja/

Sillabas

i|gno|mi|nia

Nom comun

ignominia femenin

Declinason
Singular	Plural
ignominia	ignominie
[iɲɲoˈminja]	[iɲɲoˈminje]

1. ignominia ^(oc)

Portugués

Prononciacion

[?]

Sillabas

i|gno|mi|nia

Forma de vèrb

ignominia

1. tresena pessona del singular del present de l'indicatiu de ignominiar
2. segonda pessona del singular de l'imparatiu afirmatiu de ignominiar