immortal

Occitan

Etimologia

De mortal amb lo prefix «im-»

Prononciacion

/immuɾˈtal/, /immuɾˈtal/

Sillabas

im|mor|tal

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	immortal	immortals
	[immuɾˈtal]	[immuɾˈtals]
Femenin	immortala	immortalas
	[immuɾˈtalo̞]	[immuɾˈtalo̞s]

immortal

1. Qu’es pas subjècte a la mòrt.
2. (Sens figurat) Eternal, que dura indefinidament.
3. Se ditz de las personas o de las causas que se supausa que la memòria deuriá durar sempre.

Variantas dialectalas

• immortau

Derivats

• immortalament
• immortalizar

Parents

• immortalitat

Antonims

• mortal

Traduccions

alemand: unsterblich (de), unvergänglich (de) anglés: immortal (en), deathless (en) basc: catalan: immortal (ca)

espanhòl: inmortal (es) francés: immortel (fr) italian: immortale (it) portugués: imortal (pt), imorredouro (pt)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
immortal	immortals
[immuɾˈtal]	[immuɾˈtals]

immortal masculin, (femenin: immortala)

1. Lo que pòt pas morir.

Traduccions

alemand: Unsterblicher (de) anglés: immortal (en) basc: catalan: immortal (ca)

espanhòl: inmortal (es) francés: immortel (fr) italian: immortale (it) portugués: imortal (pt)

Anglés

Etimologia

Del latin immortālis

Prononciacion

general /ɪˈmɔːtəl/, /ɪˈmɔːtəl/

EUA /ɪˈmɔɹtəl/, /ɪˈmɔɹtəl/

Sillabas

im|mor|tal

Adjectiu

immortal

1. immortal ^(oc)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
immortal	immortals

immortal

1. immortal ^(oc)

Catalan

Etimologia

Del latin immortālis

Prononciacion

general /ɪˈmɔːtəl/, /ɪˈmɔːtəl/

EUA /ɪˈmɔɹtəl/, /ɪˈmɔɹtəl/

Sillabas

im|mor|tal

Nom comun e adjectiu

immortal masculin o femenin, (plurals: immortals)

1. immortal ^(oc)