Occitan

Del latin imprecatio

lengadocian /impɾekaˈsju/

provençau /ĩⁿpʀekaˈsjũⁿ/

im|pre|ca|cion

Nom comun

imprecacion femenin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
imprecacion	imprecacions
[impɾekaˈsju]	[impɾekaˈsjus]

Expression del desir de malaür qu’òm fa contra qualqu’un.
(En particular, retorica) Figura per la quala òm prega lo de malaür a la persona qu'òm parla o a qui òm parla.
(Antiquitar) Pregària solemna facha en contra una persona per atirar sus el la venjança, lo castig divin.