Occitan

Etimologia

Del latin incisa femenin de incīsus participi passat de incidere (« incisar, copar »).

Prononciacion

lengadocian, gascon /inˈsizo̞/

provençau /ĩⁿsiˈzə/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
incisa	incisas
[inˈsizo̞]	[inˈsizo̞s]

incisa femenin

(Gramatica, Retorica) Proposicion independenta inserida dins una frasa, entre virgulas, tilhets o parentèsis, e que forma un sens parcial e incident del sens total del periòde.

Parents

Traduccions

Forma de vèrb

incisa

tresena persona del singular del present de l'indicatiu de incisar
segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de incisar

Catalan

Prononciacion

oriental /inˈsizə/, occidental /inˈsiza/

Forma d'adjectiu

incisa

femenin singular de incís.

Espanhòl

Prononciacion

Peninsular: septentrional /inˈθisa/, meridional /iŋˈθisa/

American: naut /inˈsis(a)/, bas /iŋˈsisa/, austral /inˈsisa/

Forma d'adjectiu

incisa

femenin singular de inciso.

Francés

Prononciacion

/ɛ̃siza/

Forma de vèrb

incisa

tresena persona del singular del passat simple de inciser

Italian

Prononciacion

/inˈt͡ʃiza/

Forma d'adjectiu

incisa

femenin singular de inciso.

Forma de vèrb

incisa

participi passat al femmin singular de incidere

Portugués

Etimologia

Del latin incisa femenin de incīsus participi passat de incidere (« incisar, copar »).

Prononciacion

[?]

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
incisa	incisas

incisa femenin

(Musica) Cada membre d'una frasa musicala

Forma de vèrb

incisa

tresena persona del singular del present de l'indicatiu de incisar
segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de incisar