inculpar

Occitan

Etimologia

Del latin inculpare.

Prononciacion

/iŋkylˈpa/, /iŋkylˈpa/

Vèrb

inculpar

1. Jus. Acusar qualqu'un d'una delicte o d'un crim, per un jutge.

Variantas

• enculpar

Mots aparentats

• inculpacion
• inculpat

Traduccions

alemand: anklagen (de) anglés: to charge (en) catalan: inculpar (ca)

francés: inculper (fr) rus: обвинить (ru) perfectiu

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	inculpar
Gerondiu	inculpant
Participi passat
	singular			plural
masculin	inculpat			inculpats
femenin	inculpada			inculpadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	inculpi inculpe	inculpas	inculpa	inculpam	inculpatz	inculpan
Imperfach	inculpavi	inculpavas	inculpava	inculpàvem	inculpàvetz	inculpavan
Preterit	inculpèri	inculpères	inculpèt	inculpèrem	inculpèretz	inculpèron
Futur	inculparai	inculparàs	inculparà	inculparem	inculparetz	inculparàn
Condicional	inculpariái	inculpariás	inculpariá	inculpariam	inculpariatz	inculparián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	inculpe	inculpes	inculpe	inculpem	inculpetz	inculpen
Imperfach	inculpèssi	inculpèsses	inculpès inculpèsse	inculpèssem	inculpèssetz	inculpèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	inculpa !	—	inculpem !	inculpatz !	—
Negatiu	—	inculpes pas !	—	inculpem pas !	inculpetz pas !	—
Nòtas