indigent

Occitan

Etimologia

Del latin indigens, de indigere (« mancar de »)

Prononciacion

lengadocian /indiˈd͡ʒen/, /indiˈd͡ʒen/

gascon /indiˈʒen/, /indiˈʒen/

provençau /ĩⁿdiˈd͡ʒẽⁿ/, /ĩⁿdiˈd͡ʒẽⁿ/

Sillabas

in|di|gent

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	indigent	indigents
	[indiˈd͡ʒen]	[indiˈd͡ʒens]
Femenin	indigenta	indigentas
	[indiˈd͡ʒento̞]	[indiˈd͡ʒento̞s]

indigent

1. Qu'es dins una pauretat extrèma, dins l'indigéncia.
2. Ensemble de personas indigentas.

Parents

• indigéncia

Sinonims

• malurós
• miserós

Antonims

• opulent

Traduccions

alemand: arm (de), bedürftig (de) anglés: indigent (en), destitute (en), penurious (en) basc: catalan: indigent (ca)

espanhòl: indigente (es) francés: indigent (fr) italian: indigente (it), bisognoso (it) portugués: indigente (pt)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
indigent	indigents
[indiˈd͡ʒen]	[indiˈd͡ʒens]

indigent masculin, (femenin: indigenta)

1. Lo qu'es dins una pauretat extrèma, dins l'indigéncia.

Sinonims

• malurós
• miserós
• pauràs

Traduccions

alemand: Bedürftiger (de) anglés: pauper (en), needy (en), indigent (en) (collectiu) basc: catalan: indigent (ca)

espanhòl: indigente (es) francés: indigent (fr) italian: indigente (it) portugués: indigente (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin indigens, de indigere (« mancar de »)

Prononciacion

Oriental: central /indiˈʒen/, /indiˈʒen/, balear /indiˈʒent/, /indiˈʒent/

Occidental: nord-occidental /indiˈd͡ʒen/, /indiˈd͡ʒen/, valencian /indiˈd͡ʒent/, /indiˈd͡ʒent/

Sillabas

in|di|gent

Nom comun e adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	indigent	indigents
Femenin	indigenta	indigentes

indigent

1. indigent ^(oc)

Francés

Etimologia

Del latin indigens, de indigere (« mancar de »)

Prononciacion

/ɛ̃diʒɑ̃/, /ɛ̃diʒɑ̃/

Sillabas

in|di|gent

Nom comun e adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	indigent	indigents
	[ɛ̃diʒɑ̃]	[ɛ̃diʒɑ̃]
Femenin	indigente	indigentes
	[ɛ̃diʒɑ̃t]	[ɛ̃diʒɑ̃t]

indigent

1. indigent ^(oc)