infim
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- Del latin infimus.
Prononciacion
- lengadocian /iɱˈfim/
- provençau /ĩⁿˈfim/
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | infim | infims |
| [iɱˈfim] | [iɱˈfims] | |
| Femenin | infima | infimas |
| [iɱˈfimo̞] | [iɱˈfimo̞s] | |
infim
- Qu'es lo mai enrè qu'un autre, quant a son merit, importància, etc.
- Tot pichonèl.
Variantas dialectalas
Sinonims
Tot pichonèl