ingenua

Occitan

Etimologia

Del latin ingenuus « nascut liure (de parents liures) », « de bona familha », e tanben « innat » »

Prononciacion

lengadocian, gascon /ind͡ʒeˈnyo̞/, /ind͡ʒeˈnyo̞/

gascon /inʒeˈnyo̞/, /inʒeˈnyo̞/

provençau /ĩⁿd͡ʒeˈnyə/, /ĩⁿd͡ʒeˈnyə/

França (Bearn) : escotar « ingenua »

Sillabas

in|ge|nu|a

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
ingenua	ingenuas
[ind͡ʒeˈnyo̞]	[ind͡ʒeˈnyo̞s]

ingenua femenin, (masculin: ingenú)

1. La que fa mòstra de simplicitat fins a la candidesa dins la franquesa.

alemand: Naive (de) anglés: ingenue (en), naive (en) basc: catalan: ingènua (ca)

espanhòl: ingenua (es) francés: ingénue (fr) italian: ingenua (it) portugués: ingênua (pt)

Forma d'adjectiu

ingenua

1. femenin singular de ingenú

Espanhòl

Etimologia

Del latin ingenuus « nascut liure (de parents liures) », « de bona familha », e tanben « innat » »

Prononciacion

/iŋˈxenwa/, /iŋˈxenwa/, /iŋˈhenwa/, /iŋˈhenwa/

Sillabas

in|ge|nua

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
ingenua	ingenuas

ingenua femenin, (masculin: ingenuo)

1. ingenua ^(oc)

Forma d'adjectiu

ingenua

1. femenin singular de ingenuo

Italian

Etimologia

Del latin ingenuus « nascut liure (de parents liures) », « de bona familha », e tanben « innat » »

Prononciacion

/inˈd͡ʒɛnwa/, /inˈd͡ʒɛnwa/

Sillabas

in|ge|nua

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
ingenua	ingenue
[inˈd͡ʒɛnwa]	[inˈd͡ʒɛnwe]

ingenua femenin, (masculin: ingenuo)

1. ingenua ^(oc)

Forma d'adjectiu

ingenua

1. femenin singular de ingenuo