inquietar

Occitan

Etimologia

Del latin inquietare.

Prononciacion

/iŋkjeˈta/, /iŋkjeˈta/, provencau /ĩⁿkjeˈta/, /ĩⁿkjeˈta/ França (Bearn) : escotar « inquietar »

Sillabas

in|quie|tar

Vèrb

inquietar

1. Far venir inquiet, al subjète de l’arma.
2. Daissar pas en repaus.
3. Trebolar qualqu’un dins la possession d’una causa, li far un procès, li cercar bregas.

s'inquietar

1. S'ocupar, se preocupar.

Traduccions

alemand: unruhig (de) anglés: worry (en), fret (en) basc: destorbatu (eu) catalan: inquietar (ca)

espanhòl: inquietar (es) francés: inquiéter (fr) italian: disturbare (it) portugués: inquietar (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin inquietare.

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « inquietar »

Prononciacion

Oriental: /iŋ.ki.əˈta/, /iŋ.ki.əˈta/

Occidental: nord-occidental /iŋkieˈta/, /iŋkieˈta/, valencian /iŋkieˈtaɾ/, /iŋkieˈtaɾ/

Sillabas

in|quie|tar

Vèrb

inquietar

1. inquietar ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

Del latin inquietare.

Prononciacion

escotar « inquietar »

Prononciacion

/iŋkjeˈtaɾ/, /iŋkjeˈtaɾ/

Sillabas

in|quie|tar

Vèrb

inquietar

1. inquietar ^(oc)

Portugués

Etimologia

Del latin inquietare.

Prononciacion

Portugal /ĩkjɛˈtaɾ/, /ĩkjɛˈtaɾ/, Brasil /ĩkjeˈtaɾ/, /ĩkjeˈtaɾ/, /ĩkieˈta/, /ĩkieˈta/

Sillabas

in|quie|tar

Vèrb

inquietar

1. inquietar ^(oc)