interjeccion
Occitan
Etimologia
- Del latin interjectio « insercion, interval (de temps, de luòc), espaci, parentèsi, interjeccion » de interjicio (« metre o plaçar entremièg, inserir, intercalar, interpausar »), compausat de inter- (entre) e iacio (« getar »).
Prononciacion
- lengadocian /inteɾd͡ʒesˈsju/
- gascon /inteɾʒekˈsju/
- provençau /inteʀd͡ʒekˈsjũⁿ/
Sillabas
in|ter|jec|tion
Nom comun
interjeccion femenin
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| interjeccion | interjeccions |
| [inteɾd͡ʒesˈsju] | [inteɾd͡ʒesˈsjus] |
- (Gramatica) Mena de mot invariable qu’òm geta subte dins lo discors per exprimir una sensacion de dolor o de movements de l’arma, coma l’admiracion, l’estonament, l’indignacion, la colèra, etc.
Parents
Traduccions
|