intolerància

Occitan

Etimologia

Del latin intolerantia

Prononciacion

lengadocian, gascon /intuleˈɾansjo̞/, /intuleˈɾansjo̞/

provença /ĩⁿtuleˈʀãⁿsi/, /ĩⁿtuleˈʀãⁿsi/

França (Bearn) : escotar « intolerància »

Sillabas

in|to|le|ràn|cia

Nom comun

intolerància femenin

Declinason
Singular	Plural
intolerància	intoleràncias
[intuleˈɾansjo̞]	[intuleˈɾansjo̞s]

1. Manca de tolerància, disposicion a violentar, a secutar los qu'an d’opinions diferentas o una autra cultura.
2. (Medecina) Inaptitud de l’estomac per digerir un tal aliment, un tal remèdi.

Antonims

• tolerància

Parents

• intolerable
• intolerant

Traduccions

alemand: Unverträglichkeit (de), Intoleranz (de) anglés: intolerance (en) basc: intolerantzia (eu) catalan: intolerància (ca) espanhòl: intolerancia (es) francés: intolérance (fr) italian: intolleranza (it) portugués: intolerância (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin intolerantia

Prononciacion

Central /intuləˈɾansiə/, /intuləˈɾansiə/

Balearic /intoləˈɾansiə/, /intoləˈɾansiə/

Valencian /intoleˈɾansia/, /intoleˈɾansia/

Sillabas

in|to|le|ràn|cia

Nom comun

intolerància femenin

Declinason
Singular	Plural
intolerància	intoleràncies

1. intolerància ^(oc)