intolerant

Occitan

Etimologia

De tolerant amb lo prefix «in-»

Prononciacion

lengadocian, gascon /intuleˈɾan/, /intuleˈɾan/

provençau /intuleˈɾɑ̃ⁿ/, /intuleˈɾɑ̃ⁿ/

França (Bearn) : escotar « intolerant »

Sillabas

in|to|le|rant

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	intolerant	intolerants
	[intuleˈɾan]	[intuleˈɾans]
Femenin	intoleranta	intolerantas
	[intuleˈɾanto̞]	[intuleˈɾanto̞s]

intolerant

1. Que manca de tolerància, que se permet pas de suportar una autra opinion que la sieuna.

Antonims

• tolerant

Traduccions

alemand: intolerant (de), unduldsam (de) anglés: intolerant (en), bigoted (en) basc: catalan: intolerant (ca)

espanhòl: intolerante (es) francés: intolérant (fr) italian: intollerante (it) portugués: intolerante (pt)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
intolerant	intolerants
[intuleˈɾan]	[intuleˈɾans]

intolerant

1. Lo que refusa de tolerar los autres.

Alemand

Etimologia

De tolerant amb lo prefix «in-»

Prononciacion

[?]

Sillabas

in|to|le|rant

Adjectiu

intolerant

1. intolerant ^(oc)

Anglés

Etimologia

De tolerant amb lo prefix «in-»

Prononciacion

/ɪnˈtɒləɹənt/, /ɪnˈtɒləɹənt/

Sillabas

in|to|le|rant

Nom comun e adjectiu

intolerant, masculin o femenin (plurals: intolerants)

1. intolerant ^(oc)

Catalan

Etimologia

De tolerant amb lo prefix «in-»

Prononciacion

[?]

Sillabas

in|to|le|rant

Nom comun e adjectiu

intolerant, masculin o femenin (plurals: intolerants)

1. intolerant ^(oc)