ionic

Occitan

Etimologia

(adj 1) Del latin Ionicus.

(adj 2) De ion.

Prononciacion

/juˈnik/, /juˈnik/

Adjectiu 1

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	ionic	ionics
	[juˈnik]	[juˈniks]
Femenin	ionica	ionicas
	[juˈniko̞]	[juˈniko̞s]

ionic

1. Relatiu a l’Ionia ; o qu'es imitat dels Ionians.

Parents

• Ionia

Traduccions

alemand: ionisch (de) anglés: Ionian (en) basc: ioniko (eu) catalan: jònic (ca)

espanhòl: jónico (es) francés: ionique (fr) italian: ionico (it) portugués: Jónio (pt)

Adjectiu 2

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	ionic	ionics
	[juˈnik]	[juˈniks]
Femenin	ionica	ionicas
	[juˈniko̞]	[juˈniko̞s]

ionic

1. (quimia) Relatiu als ions o que conten d'ions.

Parents

• ion

Traduccions

alemand: ionisch (de) anglés: ionic (en) basc: ioniko (eu) catalan: iònic (ca)

espanhòl: iónico (es) francés: ionique (fr) italian: ionico (it) portugués: iônico (pt)

Anglés

Etimologia

De ion.

Prononciacion

/aɪˈɒnɪk/, /aɪˈɒnɪk/

Adjectiu

ionic

1. Relatiu als ions