isard

Occitan

Etimologia

D’origina preromana, benlèu d’un mot iberobasc *izarr-, de sens escur

Prononciacion

/iˈzart/, /iˈzart/

Bearn : escotar « isard »

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
isard	isards
[iˈzart]	[iˈzarts]

isard masculin

Un isard (Rupicapra pyrenaica ornata)

1. (zoologia) Mamifèr romiaire del Pirenèus de la sosfamilha dels caprins e de la familha dels bovines (Rupicapra rupicapra), amb de banas primas e corbadas en punta e pel fosca amb una taca blanca sul cap, endacòm mai nomenat camoç.

Sinonims

• chamoç
• chamós (vivaroaupenc del Piemont)
• sarri

Traduccions

convencion internacionala: rupicapra pyrenaica (conv) alemand: (Pyrenäen)Gämse (de) anglés: izard (en) basc: catalan: isard (ca)

espanhòl: sarrio (es) francés: isard (fr) italian: camoscio (it) portugués: camurça (pt)

Catalan

Etimologia

D’origina preromana, benlèu d’un mot iberobasc *izarr-, de sens escur

Prononciacion

/iˈzart/, /iˈzart/

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	isard	isards
Femenin	isarda	isardes

isard

1. Persona reguèrgue.
2. Salvatge, escabrós.

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
isard	isards
[iˈzart]	[iˈzarts]

isard masculin

1. isard ^(oc)

Francés

Etimologia

De l'occitan isard

Prononciacion

/izaʁ/, /izaʁ/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
isard	isards
[izaʁ]

isard masculin

1. isard ^(oc)