justicièra

Occitan

Etimologia

De justícia amb lo sufix «-ièra».

Prononciacion

lengadocian /d͡ʒystiˈsjɛɾo̞/, /d͡ʒystiˈsjɛɾo̞/}

gascon /ʒystiˈsjɛɾo̞/, /ʒystiˈsjɛɾo̞/

provençau /d͡ʒystiˈsjɛʀə/, /d͡ʒystiˈsjɛʀə/}

Nom comun

justicièra femenin, (masculin: justicièr)

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
justicièra	justicièras
[d͡ʒystiˈsjɛɾo̞]	[d͡ʒystiˈsjɛɾo̞s]

1. La qu'agrada dire e far la justícia.
2. La o l'institucion que teniá lo drech de dire e de far la justícia emdacòm.
3. (per extension) La que s’autreja le drech de far la justícia, quitament essent fòra del sistèma judiciari.

Traduccions

alemand: Bürgerwehrin (de) anglés: vigilante (en), avenger (en) basc: zaintza (eu) catalan: vigilant (ca), justiciera (ca)

espanhòl: justiciera (es) francés: justicière (fr) italian: vigilante (it) portugués: justiceira (pt)

Forma d'adjectiu

justicièra

1. femnin singular de justicièr.