justificacion
Occitan
Etimologia
- Del latin justificatio.
Prononciacion
/d͡ʒystifikaˈsju/, /ʒystifikaˈsju/, provençau /d͡ʒystifikaˈsjũⁿ/ França (Bearn) : escotar « justificacion »
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| justificacion | justificacions |
| [d͡ʒystifikaˈsju] | [d͡ʒystifikaˈsjus] |
justificacion femenin
- Accion de justificar qualqu’un, de se justificar; pròvas que servisson a justificar.
- La justificacion de son accion.
- Pròva que se fa de quicòm per de títols, per de testimònis, etc.
- La justificaxion d’un fach.
- (especialament) (estampariá, tipografia) Longor de las linhas, lor nombre dins una pagina.