lèuge

Veire tanben : leuge

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *levius.

Prononciacion

/ˈlɛwd͡ʒe/, /ˈlɛwd͡ʒe/

França (Bearn) : escotar « lèuge »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
lèuge	lèuges
[ˈlɛwd͡ʒe]	[ˈlɛwd͡ʒes]

lèuge masculin

1. Escòrça del siurièr, utilizada per far de taps o per isolar.

Sinonims

• siure

Variantas dialectalas

• suve (vivaroalpenc)
• leuge (lemosin)

Traduccions

alemand: Kork (de) masculin anglés: cork (en) catalan: suro (ca) masculin

espanhòl: corcho (es) femenin francés: liège (fr) masculin

Referéncias

• Dicconari occitan en linha Lo Congrès