lacuna
Occitan
Etimologia
Del latin lacuna « trauc que l’aiga se i acumula », de lacus| (« lac »)
Prononciacion
- lengadocian, gascon /laˈkyno̞/
- provençau /laˈkynə/
- escotar « lacuna »
Sillabas
la|cu|na
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | |
| Singular | Plural |
| lacuna | lacunas |
| [laˈkyno̞] | [laˈkyno̞s] |
lacuna femenin
- Espaci void dins la continuïtat d'un còrs o dins una seria.
- Interrupcion, trauc dins lo tèxte d’un autor, dins lo còrs d’un obratge, etc.,
- (per analogia) Manca, imperfeccion.
- Manca de coneissença.
- (pintura) Pèrda de matèria dins una òbra que se pòt comolar per masticatge.