lançada

Occitan

Etimologia

De lança.

Prononciacion

gascon, lengadocian /lanˈsaðo̞/, /lanˈsaðo̞/

provençau /lãⁿˈsadə/, /lãⁿˈsadə/

Nom comun

Declinason
Dialècte : gascon, lengadocian
Singular	Plural
lançada	lançadas
[lanˈsaðo̞]	[lanˈsaðo̞s]

lançada femenin

1. Còp de lança.
2. (per extension) Còp de pè.
3. (figurat) Endurança d'una dolor, subita, aguda e passadissa, sentida dins una partida del còrs e eissida d'una causa intèrna.

Derivats

còp de pè

• petnada
• reguitnada

endurança d'una dolor subita

• fissada / hissada
• lancejada
• ponchada

Parents

• lanç
• lançament

Traduccions

endurança d'una dolor subita
alemand: Stich (de), Stechen (de) anglés: twinge (en), pang (en) basc: catalan: punxada (ca), fiblada (ca)	espanhòl: esbeltez (es), punzada (es) francés: élancement (fr) italian: fitta (it) portugués: pontada (pt), magreza (pt)

Forma de vèrb

lançada

1. Participi passat al femenin singular de lançar.

Portugués

Etimologia

De lança.

Prononciacion

Portugal /lɐ̃ˈsadɐ/, /lɐ̃ˈsadɐ/

Brasil /lɐ̃ˈsadɐ/, /lɐ̃ˈsadɐ/, /lɐ̃ˈsadə/, /lɐ̃ˈsadə/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
lançada	lançadas

lançada femenin

1. Còp de lança.

Forma de vèrb

lançada

1. Participi passat al femenin singular de lançar.