lumen

Occitan

Etimologia

Del latin lumen. Utilizat coma unitat pel fisician francés André Blondel en 1894.

Prononciacion

/lyˈmen/, /lyˈmen/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
lumen	lumens
[lyˈmen]	[lyˈmens]

lumen masculin

1. (Metrologia), (Fisica) Unitat de mesura del flus luminós del Sistèma internacional, equivalent a una candela-steradian, definida coma lo flus luminós de la lutz monocromatica de frequéncia de 540 terahertz e de poténcia de 1/683 de watt. Lo simbòl es lm.
2. (Anatomia) Cavitat d’un organ cròs o espaci interior d’un organ tubular.
3. (Biologia) Espaci interior d’organits cròs, en citologia.

Traduccions

alemand: Lumen (de) anglés: lumen (en) basc: catalan: lumen (ca)

espanhòl: lumen (es) francés: lumen (fr) italian: lumen (it) portugués: lúmen (pt)

Anglés

Etimologia

Del latin lumen. Utilizat coma unitat pel fisician francés André Blondel en 1894.

Prononciacion

general /ˈluːmən/, /ˈluːmən/

EUA /ˈlumən/, /ˈlumən/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
lumen	lumens

lumen

1. lumen ^(oc)

Catalan

Etimologia

Del latin lumen. Utilizat coma unitat pel fisician francés André Blondel en 1894.

Prononciacion

oriental /ˈɫumən/, /ˈɫumən/, occidental /ˈɫumen/, /ˈɫumen/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
lumen	lumens

lumen masculin

1. lumen ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

Del latin lumen. Utilizat coma unitat pel fisician francés André Blondel en 1894.

Prononciacion

/ˈlumen/, /ˈlumen/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
lumen	lumens
[ˈlumen]	[ˈlumens]

lumen masculin

1. lumen ^(oc)

Francés

Etimologia

Del latin lumen. Utilizat coma unitat pel fisician francés André Blondel en 1894.

Prononciacion

/lymɛn/, /lymɛn/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
lumen	lumens
[lymɛn]

lumen masculin

1. lumen ^(oc)