mèlze

Veire tanben : melze

Un mèlze en auton

Occitan

Etimologia

Del gallés.

Prononciacion

/ˈmɛlze/, /ˈmɛlze/

Sillabas

mèl | ze

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
mèlze	mèlzes
[ˈmɛlze]	[ˈmɛlzes]

mèlze masculin

1. Bot. Conifèr de l'espècia Larix decidua que perd sas agulhas en ivèrn.

Variantas dialectalas

• mèuze (gascon)
• mèuse (provençal)
• mèle (provençal)
• meuse (vivaroalpenc)
• melze (vivaroalpenc)
• miarze (vivaroalpenc)
• miauze (vivaroalpenc)

Traduccions

alemand: Lärche (de) femenin anglés: larch (en) catalan: làrix (ca) masculin espanhòl: alerce (es) masculin

francés: mélèze (fr) masculin italian: larice (it) masculin latin: larix (la) masculin rus: лиственница (ru) femenin