mèrda

Occitan

Etimologia

Del latin merda

Prononciacion

lengadocian /ˈmɛɾðo̞/, /ˈmɛɾðo̞/

provençau /ˈmɛʀdə/, /ˈmɛʀdə/

Nom comun

mèrda femenin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
mèrda	mèrdas
[ˈmɛɾðo̞]	[ˈmɛɾðo̞s]

1. (Vulgar) Excrement dels umans e fòrça autres d’animals.
2. (Vulgar) Lordièras, excrecion del còrs e d'unes vegetals
3. (Vulgar) Quicòm sens valor ; objècte de qualitat marrida.
4. (Vulgar e injuriós) Persona mespresabla, sens valor.

Sinonims

excrement cacà, cacai cagada cagalha cròta

crotada bren estront femsa peta petola

Derivats

emmerdar merdalha merdalhon merdalon

merdans merdanson merdassièr merdejar

Locucions derivadas

• mèrda d'aurelha (cerumen)
• mèrda de cocut (goma de d'unes fruchièrs)
• mèrda del diable (assa foetida)
• mèrda de grapaud (alga microscopica)

Traduccions

excrement
alemand: Scheiße) (de), Scheisse (de) (Soïssa) anglés: shit (en) basc: catalan: merda (ca)	espanhòl: mierda (es) francés: merde (fr) italian: merda (it) portugués: merda (pt)

Interjeccion

mèrda !

1. (Vulgar) Exclamacion de colèra, d’irritacion o de suspresa.