manivèla

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar manabella, del classic manibula o manicula, « man pichona».

Prononciacion

lengadocian, gascon /maniˈβɛlo̞/, /maniˈβɛlo̞/

provençau /maniˈvɛlə/, /maniˈvɛlə/

Sillabas

ma|ni|vè|la

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
manivèla	manivèlas
[maniˈβɛlo̞]	[maniˈβɛlo̞s]

manivèla masculin

Una manivèla

1. Pèça de metal o de fusta que sovent fa dos còps un replec d'angle drech e que, plaçada al tème d’un axe o d’un ais, servís a far virar.

Sinonims

• manada (lengadocian)
• mandre

Traduccions

alemand: Kurbel (de) anglés: crank (en) basc: catalan: manovella (ca)

espanhòl: manivela (es) francés: manivelle (fr) italian: manovella (it) portugués: manivela (pt)