marquesat

Occitan

Etimologia

De marqués amb lo sufix «-at»

Prononciacion

lengadocian, gascon /maɾkeˈzat/, /maɾkeˈzat/

provençau /maʀkeˈza/, /maʀkeˈza/

Sillabas

mar|que|sat

Nom comun

Declinason
Dialècte : langadocian, gascon
Singular	Plural
marquesat	marquesats
[maɾkeˈzat]	[maɾkeˈzats]

marquesat masculin

1. (istoric) Tèrra de la marcha governada per un marqués o una marquesa
2. Tombada sota la jurisdiccion d'un marqués o d'una marquesa.
   1. Lo quite títol balhat.

Traduccions

alemand: Markgrafentum (de) anglés: marquisate (en) basc: catalan: marquesat (ca), marcgraviat (ca)

espanhòl: marquesado (es) francés: marquisat (fr) italian: marchesato (it), margraviato (it) (istoric) portugués: marquesado (pt)

Catalan

Etimologia

De marquès amb lo sufix «-at»

Prononciacion

oriental /məɾkəˈzat/, /məɾkəˈzat/, occidental /maɾkeˈzat/, /maɾkeˈzat/

Sillabas

mar|que|sat

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
marquesat	marquesats

marquesat masculin

1. marquesat ^(oc)