meandre

Occitan

Etimologia

Pel latin Maeander, de grèc ancian Μαίανδρος « Meandre, fluvi sinuós d’Asia Menora »

Prononciacion

lengadocian, gascon /meˈanðɾe/, /meˈanðɾe/

provençau /meˈãⁿdʀe/, /meˈãⁿdʀe/

Nom comun

meandre masculin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
meandre	meandres
[meˈanðɾe]	[meˈanðɾes]

Méandres d’une rivière (1)

Un meandre matematic

1. Sinuositat d’un fluvi, d’un riu, per allusion al fluvi Meandre de Frigia.
2. (Per analogia) Quicòm bestòrt.
3. (Matematicas) Configuracion dins un plan formada per doas corbas planas simplas se copant transversalament.
4. (Arquitectura) Decoracion formada per d'entrelaces

Sinonims

meandre d'un riu

• contorn
• recoide
• vòlta

Derivats

• meandrejaire
• meandrejar

Vocabulari aparentat per lo sens.

• cambon

Traduccions

alemand: Mäander (de) anglés: meandering (en), meander (en) (rar) basc: catalan: meandre (ca) espanhòl: meandro (es) francés: méandre (fr) italian: meandro (it) portugués: meandro (pt)

Catalan

Etimologia

Pel latin Maeander, de latin Μαίανδρος « Meandre, fluvi sinuós d’Asia Menora »

Prononciacion

oriental /meˈandɾə/, /meˈandɾə/, occidental /meˈandɾe/, /meˈandɾe/

Nom comun

meandre masculin

Declinason
Singular	Plural
meandre	meandres
[meˈanðɾe]	[meˈanðɾes]

1. meandre ^(oc)