menaçaire

Occitan

Etimologia

De menaçar amb lo sufix «-aire»

Prononciacion

/menaˈsajɾe/, /menaˈsajɾe/

Sillabas

me|na|çai|re

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	menaçaire	menaçaires
	[menaˈsajɾe]	[menaˈsajɾes]
Femenin	menaçaira	menaçairas
	[menaˈsajɾo̞]	[menaˈsajɾo̞s]

menaçaire (lengadocian)

1. Que menaça, qu'es un signe de malparat.

Variantas dialectalas

• menaçant (lengadocian)
• menaçós (provençau)
• miaçaire (gascon)
• miaçant (gascon)

Sinonims

• cominatòri

Traduccions

alemand: bedrohlich (de), bedroht (de), drohend (de) anglés: threatening (en), menacing (en), ominous (en) arabi: مُهَدِّد (ar), مُتَوَعِّد (ar) catalan: amenaçador (ca) chinés: chèc: espanhòl: amenazante (es) amenazador (es)

francés: menaçant (fr) grèc: italian: minaccioso (it) neerlandés: portugués: ameaçador (pt), ameaçante (pt) polonés: rus: