meravilha

Occitan

Etimologia

Del latin mīrābĭlĭa plural neutre de mirabilis.

Prononciacion

lengadocian /meɾaˈβiʎo̞/, /meɾaˈβiʎo̞/

provençau /meʀaˈvijə/, /meʀaˈvijə/

escotar « meravilha »

Sillabas

me | ra | vi | lha

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
meravilha	meravilhas
[meɾaˈβiʎo]	[meɾaˈβiʎos]

meravilha femenin

1. Causa que sortís de çò comun, extraordinària.
2. Bot. Melon d'aiga.

Derivats

• meravilhaire
• meravilhar
• meravilhós
• meravilhosament

Traduccions

afrikaans: wonder (af) alemand: Wunder (de) neutre anglés: marvel (en), wonder (en) bulgar: чудо (bg) (čudo) catalan: meravella (ca) femenin espanhòl: maravilla (es) femenin finlandés: ihme (fi) francés: merveille (fr) femenin

grèc : θαύμα (el) (thav́ma) italian: meraviglia (it) femenin neerlandés: wonder (nl) polonés: cud (pl) portugués: maravilha (pt) rus: чудо (ru) (čudo) serbò-croat: чудо (sh) (čudo)