mistica

Occitan

Etimologia

Del latin mysticus (« relatiu als mistèris »), del grèc μυστικός «secret».

Prononciacion

/misˈtiko̞/, /misˈtiko̞/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
mistica	misticas
[misˈtiko̞]	[misˈtiko̞s]

mistica femenin

1. Ensemble de las practicas que menan als estats mistics e a l’ensemble de las coneissenças que'n ven.
2. (per extension) Sistèma d’afirmacions que mena a considerar un objècte plaçat al dessús de quina que siá discussion o qu'òm atribuís una mena de vertut magica.

mistica femenin, (masculin: mistic)

1. La qu'experimenta sovent o sempre un contacte dirècte o una union perfiècha amb Dieu.

Forma d'adjectiu

mistica

1. femenin singular de mistic