monta

Occitan

Etimologia

De montar

Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈmunta/, /ˈmunta/

França (Bearn) : escotar « monta »

provençau /ˈmũⁿtə/, /ˈmũⁿtə/

Sillabas

mon|ta

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
monta	montas
[ˈmunta]	[ˈmuntas]

monta femenin

L'ase, bèstia de monta

1. Accion de montar.
   • Bèstia de monta.
2. Acoblament del bestial de bòria.
3. Temporada per l'acoblament.

Forma de vèrb

monta

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de montar.
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de montar.

Espanhòl

Etimologia

De montar

Prononciacion

/ˈmon̪ta/, /ˈmon̪ta/

Sillabas

mon|ta

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
monta	montas
[ˈmon̪ta]	[ˈmon̪tas]

monta femenin

1. monta ^(oc)

Forma de vèrb

monta

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de montar.
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de montar.

Italian

Etimologia

De montare

Prononciacion

/ˈmonta/, /ˈmonta/

Sillabas

mon|ta

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
monta	monte
[ˈmonta]	[ˈmonte]

monta femenin

1. monta ^(oc)

Forma de vèrb

monta

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de montare.
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de montare.