mostièr

Occitan

Etimologia

Del latin monastērium, eissit del grèc ancian μοναστήριον (monastḗrion).

Prononciacion

/muˈstjɛ/, /muˈstjɛ/

Sillabas

mos | tièr (2)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
mostièr	mostièrs
[musˈtjɛ]	[musˈtjɛs]

mostièr masculin

1. Relig. Luòc que i vivon los monges o las monjas en comunitat.

Sinonims

• monastièr
• monastèri

Variantas dialectalas

• mongia (gascon)

Traduccions

alemand: Kloster (de) neutre anglés: monastery (en) catalan: monestir (ca) masculin chèc: klášter (cs) eslovac: kláštor (sk) ebrèu: מנזר (he) (minzar) espanhòl: monasterio (es) masculin esperanto: monaĥejo (eo) francés: monastère (fr) masculin

galician: mosteiro (gl) masculin italian: monastero (it) masculin neerlandés: klooster (nl) portugués: mosteiro (pt) masculin romanés: mănăstire (ro) femenin rus: монастырь (ru) sard: monasteru (sc) masculin, monastèriu (sc) masculin, muristene (sc) masculin naut sorab: klóšter (hsb)