musèl

Occitan

Etimologia

Del latin popular mūsum, d'origina escura

Prononciacion

/myˈzɛl/, /myˈzɛl/

Sillabas

mu|sèl

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
musèl	musèls
[myˈzɛl]	[myˈzɛls]

musèl (lengadocian) ; masculin

1. Partida bassa de la cara d'unes animals
2. (familièr) Cara en parlant de la gents, se ditz per mesprètz o per trufariá.

Parents

• mus
• muset / musèca
• museta

Derivats

• muselar
  • muselièira

Sinonims

• morre

Traduccions

alemand: Schnauze (de), Fang (de) anglés: snout (en) bielorús: пыса (be) basc: morro (eu) catalan: morro (ca) espanhòl: morro (es), hocico (es) francés: museau (fr) italian: muso (it) portugués: focinho (pt), rostro (pt) rus: морда (ru)