nòble

Veire tanben : noble

Occitan

Etimologia

Del latin nobilis, del latin arcaic gnobilis « conegut, illustre ».

Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈnɔβle/, /ˈnɔβle/

lengadocian /ˈnɔple/, /ˈnɔple/

provenai /ˈnɔble/, /ˈnɔble/

França (Bearn) : escotar « nòble »

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	nòble	nòbles
	[ˈnɔβle]	[ˈnɔβles]
Femenin	nòbla	nòblas
	[ˈnɔβlo̞]	[ˈnɔβlo̞s]

nòble

1. Se ditz d'una persona que, de per sa naissença aperten a un classa sociala considerada coma distincta de la dels simples ciutadans.
2. Qu'es en dessús del comun, dels autres èssers o objèctes de mmeteis genre.
3. Que fòrça lo respècte, l’admiracion, per causa de sa distinccion, son autoritat naturala, son gaubi.
4. Relatiu a la noblesa.

Derivats

• anoblir, ennoblir
  • anobliment, ennobliment
• nòblament
• noblesa / noblessa
• nobletat

Parents

• nobiliaire

Sinonims

relatiu a la noblesa

• aristocratic
• feudal / feudau

relatiu a çò de la noblesa

• nobiliari

Antonims

• ignòble
• gus
• vil
• vilan
• vulgar

Traduccions

al dessús del comun
alemand: edel (de), nobel (de), exklusiv (de) anglés: noble (en) basc: catalan: noble (ca)	espanhòl: noble (es) francés: noble (fr) italian: nobile (it) portugués: nobre (pt)

al respècte de la noblesa
alemand: adlig (de) anglés: noble (en) basc: catalan: noble (ca)	espanhòl: noble (es) francés: noble (fr) italian: nobile (it) portugués: nobre (pt)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
nòble	nòbles
[ˈnɔβle]	[ˈnɔβle]

nòble masculin, (femenin: nòbla)

1. Òme membre de la noblesa.

Derivats

• noblilhon

Traduccions

alemand: Adliger (de) anglés: nobleman (en), noble (en) (rar) basc: catalan: noble (ca)

espanhòl: noble (es), hidalgo (es) francés: noble (fr) italian: nobile (it), nobiluomo (it) portugués: nobre (pt), fidalgo (pt)