nacionalitat

Occitan

Etimologia

De nacional amb lo sufix -itat.

Prononciacion

lengadocian, gascon /nasjunaliˈtat/, /nasjunaliˈtat/

provençau /nasjunaliˈta/, /nasjunaliˈta/

Sillabas

na|cio|na|li|tat

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
nacionalitat	nacionalitats
[nasjunaliˈtat]	[nasjunaliˈtats]

nacionalitat femenin

1. (drech civil) Etat d’una persona qu'es membra d’una nacion particulara.
2. (drech e sciéncia politica) Caracteristica d’un grop de personas unidas per una comunautat de lenga, de cultura o de religion e qu'existís atal coma nacion.
3. (drech constitucional) Dins unas constitucions, nacion sens Estat mas amb un cèrt nivèl d’autonomia.

Parents

• nacion
• nacional / nacionau
• nacionalisme
• nacionalista
• nacionalizable
• nacionalizacion
• nacionalizar

Locucions derivadas

• dobla nacionalitat
• principi de nacionalitat

Vocabulari aparentat

• ciutadanetat
• naturalizacion

Traduccions

alemand: Staatsangehörigkeit (de), Nationalität (de) anglés: nationality (en), citizenship (en) basc: nazionalitatea (eu) catalan: nacionalitat (ca)

espanhòl: nacionalidad (es) francés: nationalité (fr) italian: nazionalità (it) espanhòl: nacionalidade (es)

Catalan

Etimologia

De nacional amb lo sufix -itat.

Prononciacion

Central /nəsiunəliˈtat/, /nəsiunəliˈtat/

Balearic /nəsionəliˈtat/, /nəsionəliˈtat/

Valencian /nasionaliˈtat/, /nasionaliˈtat/

Sillabas

na|ci|o|na|li|tat

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
nacionalitat	nacionalitats

nacionalitat femenin

1. nacionalitat ^(oc)