naturalizar

Occitan

Etimologia

Del latin naturalis amb lo sufix «-izar»

Prononciacion

lengadocian, gascon /natyɾaliˈza/, /natyɾaliˈza/

provençau /natyʀaliˈza/, /natyʀaliˈza/

Sillabas

na|tu|ra|li|zar

Vèrb

naturalizar

1. (Drech) Balhar per decision publica la nacionalitat d’un país a una persona estrangièra, amb los dreches civils e politics associats.
2. (Biologia, Ecologia) Introduire una espècia animala o vegetala dins un mitan ont es pas nativa, de biais que pòsca s’i reproduire naturalament.
3. (Taxidermia) Preparar un animal mòrt (per empalhatge) o conservar una planta de biais que garde son aparéncia de viu.
4. (Linguistica, Lexicografia) Adaptar un mot o una expression manlevada d'una autra lenga de biais a l'integrar a l’ortografia, a la prononciacion o a la morfologia a la lenga cibla.
5. (Sciéncias umanas, Filosofia) Presentar un fenomèn social, istoric o politic coma s’èra natural, quita a amagar sa construccion o sa contingéncia.

Derivats

• desnaturalizar
  • desnaturalizacion
• naturalizacion
• naturalizat

Traduccions

alemand : einbürgern (de), nationalisieren (de) anglés : naturalize (en), naturalise (en) basc : catalan : naturalitzar (ca) espanhòl : naturalizar (es) francés : naturaliser (fr) italian : naturalizzare (it) portugués : naturalizar (pt)

Espanhòl

Etimologia

Del latin naturalis amb lo sufix «-izar»

Prononciacion

/nat̪uɾaliˈθaɾ/, /nat̪uɾaliˈθaɾ/, /nat̪uɾaliˈsaɾ/, /nat̪uɾaliˈsaɾ/

Sillabas

na|tu|ra|li|zar

Vèrb

naturalizar

1. naturalizar ^(oc)

Portugués

Etimologia

Del latin naturalis amb lo sufix «-izar»

Prononciacion

Portugal /nɐtuɾɐliˈzaɾ/, /nɐtuɾɐliˈzaɾ/

Brasil /natuɾaliˈza(ɾ)/, /natuɾaliˈza(ɾ)/

Sillabas

na|tu|ra|li|zar

Vèrb

naturalizar

1. naturalizar ^(oc)