noviciat

Occitan

Etimologia

Del latin noviciatus.

Prononciacion

lengadocian, gascon /nuβiˈsjat/, /nuβiˈsjat/

provençau /nuviˈsja/, /nuviˈsja/

Sillabas

no|vi|ciat

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
noviciat	noviciats
[nuβiˈsjat]	[nuβiˈsjats]

noviciat masculin

1. (Religion) L’estat dels novicis abans que fagan lo profession; temporada que son dins aquel estat.
2. Ostal o membre d’un ostal religiós que lo novicis demoran e dins lo qual fan lors exercicis pendent lor probacion.
3. (sens figurat) Aprendissatge qu’òm fa d'un art, o d'una profession.

Parents

• novici
• novicial / noviciau

Traduccions

alemand: Noviziat (de) anglés: novitiate (en) (eclesastic), apprenticeship (en) basc: catalan: noviciat (ca)

espanhòl: noviciado (es) italian: noviziato (it) francés: noviciat (fr) portugués: noviciado (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin noviciatus.

Prononciacion

/nuβisiˈat/, /nuβisiˈat/

Sillabas

no|vi|ciat

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
noviciat	noviciats

noviciat masculin

1. noviciat ^(oc)

Francés

Etimologia

Del latin noviciatus.

Prononciacion

/nɔvisja/, /nɔvisja/

Sillabas

no|vi|ciat

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
noviciat	noviciats
[nɔvisja]

noviciat masculin

1. noviciat ^(oc)