obliterar

Occitan

Etimologia

Del latin oblitero, de ob, « sus », e littera, dins lo sens de « barra d’escritura ».

Prononciacion

lengadocian, gascon /uβliteˈɾa/, /uβliteˈɾa/

provençau /ubliteˈʀa/, /ubliteˈʀa/

França (Bearn) : escotar « obliterar »

Vèrb

obliterar

1. Escafar per una usadura lenta.
2. Marcar un sagèl o raiar un bilheta per qu'òm pòsca pas mai l'utilizar: sagelar, timbrar, tamponar.
3. (Anaromia) Entravar la circulacion en parlant d’un canal, d’un conduit, d’un vaissèl que las parets acaban per aderir l’una a l’autra: engorgar, obstruir.

Derivats

• obliteracion

Traduccions

alemand: auslöschen (de), obliterieren (de) (medecina) anglés: obliterate (en) (tb medecina), efface (en), cancel (en), postmark (en) (corrièr) basc: suntsitu (eu), oztopatu (eu) (medecina), zigilu (eu) (corrièr)

catalan: obliterar (ca) (sàgel e medecina), anar esborrant (ca) espanhòl: obliterar (es) (medecina), borrar (es) francés: oblitérer (fr) italian: obliterare (it) portugués: obliterar (pt)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	obliterar
Gerondiu	obliterant
Participi passat
	singular			plural
masculin	obliterat			obliterats
femenin	obliterada			obliteradas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	oblitèri oblitère	oblitèras	oblitèra	obliteram	obliteratz	oblitèran
Imperfach	obliteravi	obliteravas	obliterava	obliteràvem	obliteràvetz	obliteravan
Preterit	obliterèri	obliterères	obliterèt	obliterèrem	obliterèretz	obliterèron
Futur	obliterarai	obliteraràs	obliterarà	obliterarem	obliteraretz	obliteraràn
Condicional	obliterariái	obliterariás	obliterariá	obliterariam	obliterariatz	obliterarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	oblitère	oblitères	oblitère	obliterem	obliteretz	oblitèren
Imperfach	obliterèssi	obliterèsses	obliterès obliterèsse	obliterèssem	obliterèssetz	obliterèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	oblitèra !	—	obliterem !	obliteratz !	—
Negatiu	—	oblitères pas !	—	obliterem pas !	obliteretz pas !	—
Nòtas

Catalan

Etimologia

Del latin oblitero, de ob, « sus », e littera, dins lo sens de « barra d’escritura ».

Prononciacion

Oriental: central /uβɫitəˈɾa/, /uβɫitəˈɾa/, balear /obɫitəˈɾa/, /obɫitəˈɾa/, /ubɫitəˈɾa/, /ubɫitəˈɾa/

Occidental: nord-occidental /oβɫiteˈɾa/, /oβɫiteˈɾa/, valencian /obɫiteˈɾaɾ/, /obɫiteˈɾaɾ/, /oβɫiteˈɾa/, /oβɫiteˈɾa/

Vèrb

obliterar

1. Escafar, raiar
2. obliterar ^(oc), un sàgel ..., e en medecina

Espanhòl

Etimologia

Del latin oblitero, de ob, « sus », e littera, dins lo sens de « barra d’escritura ».

Prononciacion

/oβ̞lit̪eˈɾaɾ/, /oβ̞lit̪eˈɾaɾ/

Vèrb

obliterar

1. Escafar, raiar
2. obliterar ^(oc), en medecina

Portugués

Etimologia

Del latin oblitero, de ob, « sus », e littera, dins lo sens de « barra d’escritura ».

Prononciacion

Portugal /ɔblitɨˈɾaɾ/, /ɔblitɨˈɾaɾ/

Brasil /obliteˈɾa(ɾ)/, /obliteˈɾa(ɾ)/

Vèrb

obliterar

1. obliterar ^(oc)