orquestra

Occitan

Etimologia

Pel latin orchestra, del grèc ancian ὀρχήστρα « espaci comprís entre los espectators e la scèna, ont evolucionava lo còr »

Prononciacion

lengadocian /uɾˈkestɾo̞/, /uɾˈkestɾo̞/

provençau /uʀˈkestʀə/, /uʀˈkestʀə/

Sillabas

or|ques|tra

Nom comun

orquestra (lengadocian) , (provençau) ; femenin

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
orquestra	orquestras
[uɾˈkestɾo̞]	[uɾˈkestɾo̞s]

Declinason
Dialècte : provençau
Singular	Plural
orquestra	orquestras
[uʀˈkestʀə]

L'orquestra sinfonica de Melbourne

1. (arquitectura) Dins un teatre, espaci situat entre la scèna e las grasas.
2. (musica) Una còla de musicians que jogan d'instruments desparièrs.

Variantas dialectalas

• orquèstra (lengadocian, gascon)

Derivats

• orquestral / orquestrau
• orquestracion
• orquestrar

Locucions derivadas

• cap d'orquestra
• fòssa d'orquestra
• orquestra d'armonia
• orquestra de cambra
• orquestra de còrdas
• orquestra de fanfara
• orquestra filarmonica
• orquestra permanenta
• orquestra sinfonica

Traduccions

alemand: Orchester (de) anglés: orchestra (en) catalan: orquestra (ca) chèc: orchestr (cs) danés: orkester (da) espanhòl: orquesta (es) esperanto: orkestro (eo) finlandés: orkesteri (fi) (còla), orkestra (fi) (arquitectura) francés: orchestre (fr) italian: orchestra (it) leton: orķestris (lv) lituanian: orkestras (lt) neerlandés: Orkest (nl) norvegian: orkester (no) ongrés: zenekar (hu) portugués: orquestra (pt)

Forma de vèrb

orquestra

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de orquestrar
2. segonda persona del singular de l'imperariu afirmatiu de orquestrar

Catalan

Etimologia

Pel latin orchestra, del grèc ancian ὀρχήστρα « espaci comprís entre los espectators e la scèna, ont evolucionava lo còr »

Prononciacion

Oriental central: /urˈkestɾə/, /urˈkestɾə/, balear /oɾˈkestɾə/, /oɾˈkestɾə/, /urˈkestɾə/, /urˈkestɾə/

Occidental: /oɾˈkestɾa/, /oɾˈkestɾa/

Sillabas

or|ques|tra

Nom comun

orquestra femenin

Declinason
Singular	Plural
orquestra	orquestres

1. orquestra ^(oc)

Forma de vèrb

orquestra

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de orquestrar
2. segonda persona del singular de l'imperariu afirmatiu de orquestrar

Portugués

Etimologia

Pel latin orchestra, del grèc ancian ὀρχήστρα « espaci comprís entre los espectators e la scèna, ont evolucionava lo còr »

Prononciacion

Portugal /ɔɾˈkɛʃtɾɐ/, /ɔɾˈkɛʃtɾɐ/

Brasil /ohˈkɛʃtɾɐ/, /ohˈkɛʃtɾɐ/, /oɾˈkɛstɾə/, /oɾˈkɛstɾə/

Sillabas

or|ques|tra

Nom comun

orquestra femenin

Declinason
Singular	Plural
orquestra	orquestras

1. orquestra ^(oc)

Forma de vèrb

orquestra

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de orquestrar
2. segonda persona del singular de l'imperariu afirmatiu de orquestrar