ostensòri

Occitan

Etimologia

Del latin ostensorium

Prononciacion

lengadocian, gascon /ustenˈsɔɾi/, /ustenˈsɔɾi/

provençau /ustẽⁿˈsɔʀi/, /ustẽⁿˈsɔʀi/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
ostensòri	ostensòris
[ustenˈsɔɾi]	[ustenˈsɔɾis]

ostensòri masculin

L’ostensòri de la glèisa del Còrs Sacrat de Mónegue

1. (Liturgia) Objècte de culte, en forma de solelh comportant en son centre una custòdia, que servís a expausar lo Sant Sacrement per l'adoracion e las processions.

Parents

• ostensible
• ostension
• ostentar
• ostentacion
• ostentós

Parents

• sant-sacrament
• sant-solelh

Traduccions

alemand: Monstranz (de) anglés: monstrance (en) basc: catalan: ostensori (ca), custòdia (ca)

espanhòl: ostensorio (es), custodia (es) francés: ostensoir (fr) italian: ostensorio (it) portugués: ostensório (pt)