otratge

Occitan

Etimologia

Derivat de latin ultra « al delà »

Prononciacion

lengadocian /uˈtɾat͡ʃe/, /uˈtɾat͡ʃe/, gascon /uˈtɾatd͡ʒe/, /uˈtɾatd͡ʒe/, provençau /uˈtʀatd͡ʒe/, /uˈtʀatd͡ʒe/

França (Bearn) : escotar « otratge »

Sillabas

o|tra|tge

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
otratge	otratges
[uˈtɾat͡ʃe]	[uˈtɾat͡ʃes]

otratge masculin

1. Injúria gravissima de fach o de paraula.

Derivats

• otratjar
• otratjant
• otratjós

Sinonims

• injúria
• ofensa
• afront
• escòrna / escarni
• violacion
• damatge
• insulta
• insoléncia

Traduccions

alemand: Beleidigung (de), Schimpf (de), Schmach (de) anglés: outrage (en), insult (en), offence (en) basc: catalan: ultratge (ca)

espanhòl: ultraje (es) francés: outrage (fr) italian: oltraggio (it), ingiuria (it), offesa (it) portugués: ultraje (pt)

Forma de vèrb

otratge

1. Primièra persona del singular del present del subjonctiu de otratjar
2. Tresena persona del singular del present del subjonctiu de otratjar