pagana

Occitan

Etimologia

Del latin pāgānus, de pāgus (« parçan, canton »).

Prononciacion

lengadocian, gascon /paˈɣano̞/, /paˈɣano̞/

provençau /paˈganə/, /paˈganə/

França (Bearn) : escotar « pagana »

Sillabas

pa|ga|na

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
pagana	paganas
[paˈɣano̞]	[paˈɣano̞s]

pagana femenin, (masculin: pagan)

1. (Religion) La que practica un paganisme, mena de politeïsme.
2. (Istòria, Religion) Nom pejoratiu donat pels crestian a la que practica una de las religions politeïstas de l'antiquitat.
3. (Per extension, religion) la qu'es impia, mescresenta, palharda.

Traduccions

alemand: Heide (de) anglés: pagan (en) basc: pagano (eu) catalan: pagana (ca)

espanhòl: pagana (es) francés: païenne (fr) italian: pagana (it) portugués: pagã (pt)

Forma d'adjectiu

pagana

1. femenin singular de pagan

Catalan

Etimologia

Del latin pāgānus, de pāgus (« parçan, canton »).

Prononciacion

oriental /pəˈɣanə/, /pəˈɣanə/, occidental /paˈɣana/, /paˈɣana/

Sillabas

pa|ga|na

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
pagana	paganes

pagana femenin, (masculin: pagá)

1. pagana ^(oc)

Forma d'adjectiu

pagana

1. femenin singular de pagá

Espanhòl

Etimologia

Del latin pāgānus, de pāgus (« parçan, canton »).

Prononciacion

/paˈɣ̞ana/, /paˈɣ̞ana/

Sillabas

pa|ga|na

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
pagana	paganas
[paˈɣ̞ana]	[paˈɣ̞anas]

pagana femenin, (masculin: pagano)

1. pagana ^(oc)

Forma d'adjectiu

pagana

1. femenin singular de pagano

Italian

Etimologia

Del latin pāgānus, de pāgus (« parçan, canton »).

Prononciacion

/paˈɡana/, /paˈɡana/

Sillabas

pa|ga|na

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
pagana	pagane
[paˈɡana]	[paˈɡane]

pagana femenin, (masculin: pagano)

1. pagana ^(oc)

Forma d'adjectiu

pagana

1. femenin singular de pagano