pantografe

Occitan

Etimologia

De grafe amb lo sufix «-panto».

Prononciacion

lengadocian, gascon /pantuˈɣɾafe/, /pantuˈɣɾafe/

provençau /pãⁿtuˈgʀafe/, /pãⁿtuˈgʀafe/

Sillabas

pan|to|graf

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
pantografe	pantografes
[pantuˈɣɾafe]	[pantuˈɣɾafes]

pantografe masculin

Un pantografe per dessenhar

Lo pantografe d'un tren

1. (Art) Instrument amb lo qual òm pot mecanicament copiar, agrandir o reduire de dessenhs o de gravaduras.
2. (Escultura) Instrument utilizar per metre al punt los busts, las estatuas.
3. (Camin de fèrre, per metonimia) Dispositiu articulat que permet a una locomotiva electric de captar lo corrent per fregament sus la catenària.

Variantas

• pantograf

Traduccions

alemand: Pantograf (de) anglés: pantograph (en) basc: pantografo (eu) catalan: pantògraf (ca)

espanhòl: pantógrafo (es) francés: pantographe (fr) italian: pantografo (it) portugués: pantógrafo (pt)