Occitan

Etimologia

Del latin parasitus, pel grèc ancian παράσιτος, parasitos compausat de παρά e σῖτος, « noiridura », literalament « que pren la noiridura a costat de ».

Prononciacion

lengadocian, gascon /paɾaˈzit/

escotar « parasit »

provençau /paʀaˈzit/

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	parasit	parasits
Masculin	[paɾaˈzit]	[paɾaˈzits]
Femenin	parasita	parasitas
Femenin	[paɾaˈzito̞]	[paɾaˈzito̞s]

parasit

Que, per vivre, depend d'un autre organisme.
(figurat) Superflú, empachatiu.

Traduccions

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
parasit	parasits
[paɾaˈzit]	[paɾaˈzits]

parasit masculin

(Antiquitat) Cercadinnars que lo mestièr es de se sèire a la taula d’un ric e de lo divertir pendent lo repais.
(medecina) Metazoari o protozoari parasitant l’organisme d’un uman o d’un animal nomenat òste e provocant una parasitòsi.
- D'efèit, dins aqueles temps benezits, coneissián gaire las potingas quimicas que tuan los parasits dins lo grun abanslos vèrmis intestinals ! «Dels camins bartassièrs», (Marcèu Esquieu)
(electricitat) Perturbacion, treble del corrent electric.
(fisica) Interferéncia del senhal ràdio.