parasit

Occitan

Etimologia

Del latin parasitus, pel grèc ancian παράσιτος, parasitos compausat de παρά e σῖτος, « noiridura », literalament « que pren la noiridura a costat de ».

Prononciacion

lengadocian, gascon /paɾaˈzit/, /paɾaˈzit/

escotar « parasit »

provençau /paʀaˈzit/, /paʀaˈzit/

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	parasit	parasits
	[paɾaˈzit]	[paɾaˈzits]
Femenin	parasita	parasitas
	[paɾaˈzito̞]	[paɾaˈzito̞s]

parasit

1. Que, per vivre, depend d'un autre organisme.
2. (figurat) Superflú, empachatiu.

Traduccions

alemand: parasitär (de), parasitisch (de) anglés: parasitic (en), parasitical (en) basc: catalan: paràsit (ca)

espanhòl: parásito (es) francés: parasite (fr) italian: parassita (it) portugués: parasita (pt)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
parasit	parasits
[paɾaˈzit]	[paɾaˈzits]

parasit masculin

1. (Antiquitat) Cercadinnars que lo mestièr es de se sèire a la taula d’un ric e de lo divertir pendent lo repais.
2. Èsser que se noirís, viu al despens d’autrú.
3. (medecina) Metazoari o protozoari parasitant l’organisme d’un uman o d’un animal nomenat òste e provocant una parasitòsi.
4. (electricitat) Perturbacion, treble del corrent electric.
5. (fisica) Interferéncia del senhal ràdio.

Variantas dialectalas

• parasite (perovençau)

Derivats

• antiparasitatge
• antiparasitari
• antiparasit
• antiparasitar
• desparasitatge
• desparasitar
• parasitari
• parasitat
• parasitar
• parasitisme
• parasitologia
• parasitològ
• parasitòsi

Sinonims

Persona que viu]] al despens d’autrú.

• escorniflaire

Traduccions

alemand: Parasit (de) anglés: parasite (en) basc: bizkarroi (eu), linburdikari (eu) catalan: paràsit (ca)

espanhòl: parásito (es) francés: parasite (fr) italian: parassita (it) portugués: parasita (pt), parasito (pt)