pendolar

Occitan

Etimologia

Derivat de pendre amb lo sufix -olar.

Prononciacion

/penduˈla/, /penduˈla/

Sillabas

pen | do | lar (3)

Vèrb

pendolar

1. Èsser mantengut per sa part superiora en se balançar dins l'aire.

Sinonims

• penjorlar
• pendolejar
• pendilhar

Traduccions

anglés: to hang (en) catalan: penjar (ca)

francés: pendiller (fr)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	pendolar
Gerondiu	pendolant
Participi passat
	singular			plural
masculin	pendolat			pendolats
femenin	pendolada			pendoladas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	pendoli pendole	pendolas	pendola	pendolam	pendolatz	pendolan
Imperfach	pendolavi	pendolavas	pendolava	pendolàvem	pendolàvetz	pendolavan
Preterit	pendolèri	pendolères	pendolèt	pendolèrem	pendolèretz	pendolèron
Futur	pendolarai	pendolaràs	pendolarà	pendolarem	pendolaretz	pendolaràn
Condicional	pendolariái	pendolariás	pendolariá	pendolariam	pendolariatz	pendolarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	pendole	pendoles	pendole	pendolem	pendoletz	pendolen
Imperfach	pendolèssi	pendolèsses	pendolès pendolèsse	pendolèssem	pendolèssetz	pendolèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	pendola !	—	pendolem !	pendolatz !	—
Negatiu	—	pendoles pas !	—	pendolem pas !	pendoletz pas !	—
Nòtas