placatge
Occitan
Etimologia
- De placar
Prononciacion
/plaˈkad͡ʒe/, lengadocian /plaˈkat͡ʃe/ França (Bearn) : escotar « placatge »
Sillabas
pla|ca|tge
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| placatge | placatges |
| [plaˈkat͡ʃe] | [plaˈkat͡ʃes] |
placatge femenin
- Accion de placar.
- Obratge de menusariá o d’ebenistariá, fach de fusta preciosas laminadas que sont aplicada sus d’autra fusta de mendre cost.
- Doblatge per afortir un assemblatge.
- (rugbi) Accion de far caire lo portaire del balon.