polinòmi

Occitan

Etimologia

mot creat sul modèl de binòmi, amb lo prefix «poli-»

Prononciacion

lengadocian, gascon /puliˈnɔmi/, /puliˈnɔmi/

Sillabas

po|li|nò|mi

Nom comun

polinòmi (lengadocian) , (gascon) ; masculin

Declinason
Singular	Plural
polinòmi	polinòmis
[puliˈnɔmi]	[puliˈnɔmis]

1. (algèbra) Expression formada sonque pels produits e las somas de constantas e d'indeterminadas (tanben nomenadas variabla).

Variantas dialectalas

• polinòm (provençau)
• polinòme (provençau)

Derivats

• polinomic

Vocabulari aparentat

• binòmi

Traduccions

alemand: Polynom (de) anglés: polynomial (en) basc: polinomio (eu) catalan: polinomi (ca)

espanhòl: polinomio (es) francés: polynôme (fr) italian: polinomio (it) portugués: polinómio (pt)