pregar

Occitan

Etimologia

Del latin precari.

Prononciacion

/pɾeˈɣa/, /pɾeˈɣa/

França (Bearn) : escotar « pregar »

Sillabas

pre | gar (2)

Vèrb

pregar

1. Reli. Demandar una gràcia a Dieu.
2. Demandar respectuosament quicòm a qualqu'un.

Derivats

• prèga
• pregària
• prègadieu

Variantas dialectalas

• prejar (lemosin)

Traduccions

alemand: beten (de) anglés: to pray (en) catalan: pregar (ca), resar (ca) espanhòl: rezar (es), orar (es)

francés: prier (fr) francoprovençau/arpitan: prèyer (frp) italian: pregare (it) sicilian: prigari (scn)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	pregar
Gerondiu	pregant
Participi passat
	singular			plural
masculin	pregat			pregats
femenin	pregada			pregadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	pregui pregue	pregas	prega	pregam	pregatz	pregan
Imperfach	pregavi	pregavas	pregava	pregàvem	pregàvetz	pregavan
Preterit	preguèri	preguères	preguèt	preguèrem	preguèretz	preguèron
Futur	pregarai	pregaràs	pregarà	pregarem	pregaretz	pregaràn
Condicional	pregariái	pregariás	pregariá	pregariam	pregariatz	pregarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	pregue	pregues	pregue	preguem	preguetz	preguen
Imperfach	preguèssi	preguèsses	preguès preguèsse	preguèssem	preguèssetz	preguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	prega !	—	preguem !	pregatz !	—
Negatiu	—	pregues pas !	—	preguem pas !	preguetz pas !	—
Nòtas