prolixe

Occitan

Etimologia

Del latin prolixus « que s'espandís abondentament ».

Prononciacion

lengadocian /pɾuˈlit͡se/, /pɾuˈlit͡se/

gascon /pɾuˈlikse/, /pɾuˈlikse/

provençau /pʀuˈlikse/, /pʀuˈlikse/

Sillabas

pro|lixe

Adjectiu

prolixe

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	prolixe	prolixes
	[pɾuˈlit͡se]	[pɾuˈlit͡ses]
Femenin	prolixa	prolixas
	[pɾuˈlit͡so̞]	[pɾuˈlit͡so̞s]

1. Se ditz del biais de parlar o d'escriure qu'es tròp long, tròp abondós, difús.

Variantas

• prolix

Sinonims

difús en paraulas

• lengut
• loquaç
• paraulós

difús en escriure

• verbiós

Antonims

• concís
• laconic

Derivats

• prolixament
• prolixitat

Traduccions

alemand: schwatzhaft (de), weitschweifig (de) anglés: prolix (en) basc: catalan: prolix (ca)

espanhòl: prolijo (es) francés: prolixe (fr) italian: prolisso (it) portugués: prolixo (pt)

Francés

Etimologia

Del latin prolixus « que s'espandís abondentament ».

Prononciacion

/pʁɔliks/, /pʁɔliks/

Sillabas

pro|lixe

Adjectiu

prolixe masculin o femenin, (plurals: prolixe)

1. prolixe ^(oc) / prolixa